Leven van Jezus

Emm. 10 Initiaal A met penwerk

In de loop der eeuwen heeft dit boek zijn band verloren, maar de zorgvuldig geschreven en gedecoreerde tekst maakt duidelijk dat dit ooit een kostbaar handschrift was. Het Pseudo-Bonaventura-Ludolfiaanse Leven van Jezus is zo genoemd omdat de kartuizer monnik Ludolf van Saksen († 1377) bij het schrijven ervan beïnvloed is door de ‘Meditationes Vitae Christi’, waarvan men aan nam dat dit was geschreven door de heilige franciscaan Bonaventura (1221-1274). De tekst diende als handleiding voor meditatie en was zeer wijd verbreid.

Emm. 10 Meditatieve tekst

Volgens aantekeningen in begin 16e-eeuws schrift, op de laatste pagina, was het boek in bezit van Margrete van Flodrop. Er was in die tijd een Zwolse familie Van Flodrop, maar de precieze relatie van Margrete tot deze familie is nog niet bekend. In dezelfde hand is daarboven een meditatieve tekst geschreven, waarin de kruisiging van Christus wordt vergeleken met een bloementuin. De tekst luidt in transcriptie: ‘Het zoete prieel van Calvarie moet ons troosten in alle tijden, in bedruktheid, tegenspoed en benauwdheid, want daar vinden wij de rode roos met stekelige doornen van zijn passie (Christus’ lijden) en de witte lelie (Maria) bedekt met de nevelen van bittere rouw, het viooltje van Johannes, bevangen met medelijden, de gesloten goudsbloem van Maria Magdalena, totdat de zon der rechtvaardigheid (Christus) haar verscheen op de heilige paasdag.’

Hier wordt het traditionele beeld opgeroepen van het kruis met de gekruisigde Christus op de Calvarieberg met links en rechts treurend zijn moeder Maria en de apostel Johannes. Maria Magdalena wordt vaak afgebeeld terwijl zij de voet van het kruis omarmt. Door zijn kruisoffer heeft Christus de mens de mogelijkheid van het eeuwig leven geschonken. Vandaar dat men troost kan putten uit zijn lijden. Met de laatste zin wordt verwezen naar hoe Christus op Paaszondag aan Maria Magdalena verscheen na zijn opstanding uit de dood.